Γραφείο Τύπου

ΣΕΒΕ: Εκκληση σε Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και γεωπόνους δημοσίους υπαλλήλους για την αποτροπή της εξαγγελθείσας επ’ αόριστο απεργίας/αποχής

Να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για έναν ουσιαστικό και αποτελεσματικό διάλογο ζητά ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ) από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και την Πανελλήνια Ένωση Γεωπόνων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΓΔΥ) με στόχο την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης και την αποτροπή της επικείμενης επ’ αόριστο απεργίας/αποχής των γεωπόνων δημοσίων υπαλλήλων. Σε κάθε περίπτωση ο ΣΕΒΕ ζητά από το Υπουργείο και τους γεωπόνους, που ούτως ή άλλως θα βρίσκονται στα γραφεία τους τις εργάσιμες ημέρες και ώρες την περίοδο της απεργίας/αποχής, τη διασφάλιση της απρόσκοπτης διαδικασίας εξαγωγής και εισαγωγής με τη διεκπεραίωση ποιοτικών και φυτοϋγειονομικών ελέγχων.

Σε σημερινό υπόμνημά του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Κοντό που κοινοποιείται στα συναρμόδια Υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, ο ΣΕΒΕ καταθέτει τον έντονο προβληματισμό του για την απόφαση της ΠΕΓΔΥ να ξεκινήσει από Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008 απεργιακές κινητοποιήσεις με τη μορφή της απεργίας-αποχής διαρκείας και απεργίας τα Σάββατα, Κυριακές και αργίες, με θεσμικά και οικονομικά αιτήματα.

Πέρα από το γεγονός ότι η εξαγγελθείσα απεργία/αποχή θα δημιουργήσει προβλήματα σε ευαίσθητα προϊόντα που θα αντιμετωπίσουν άμεσο κίνδυνο αλλοίωσης και καταστροφής τους αλλά και άλλους κινδύνους (φθορών και κλοπών στους χώρους αποθήκευσης, στη δημόσια υγεία, κ.λ.π.), ο ΣΕΒΕ τονίζει ότι οι επιχειρήσεις παραγωγής, εμπορίας, τυποποίησης-διακίνησης και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων βρίσκονται ήδη σε βεβαρημένη κατάσταση από τις παρατεταμένες κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα δύο μεγάλα λιμάνια της χώρας, Θεσσαλονίκης και Πειραιά και τις απεργίες των εργαζομένων στη ΔΕΗ και των ιδιοκτητών φορτηγών αυτοκινήτων ΔΧ και βυτιοφόρων.

Οι εξαγωγικές επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα θα βρεθούν για μία ακόμη φορά όμηροι στη δεινή θέση να αναστείλουν την εξαγωγική τους δραστηριότητα, να αδυνατούν να εκτελέσουν παραγγελίες αγοραστών του εξωτερικού και να εμποδίζονται να προμηθευτούν πρώτες ύλες από το εξωτερικό ώστε να προχωρήσουν στην παραγωγική/μεταποιητική διαδικασία. Οι κίνδυνοι αυτοί μάλιστα εμφανίζονται σε ?ία περίοδο συνεχιζόμενης δοκιμασίας του κλάδου και εντονότατου διεθνούς ανταγωνισμού.