Γραφείο Τύπου

Ο κ. Λακασάς αναφέρει στην επιστολή ότι «από μια πρώτη ματιά διαφαίνεται μια προσπάθεια για ένα τύπο κωδικοποιημένης και απλουστευμένης φορολογίας εισοδήματος σε ένα ενιαίο κείμενο, σε καμία όμως περίπτωση το νομοσχέδιο δεν έχει την αναπτυξιακή διάσταση που εναγωνίως ανέμενε η επιχειρηματική κοινότητα. Επιπλέον, δεν θεωρεί ότι το νομοσχέδιο αποτελεί προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης με τους επιχειρηματικούς φορείς, ο δε περιορισμένος χρόνος που δόθηκε για διαβούλευση θεωρείται ανεπαρκής και προσχηματικός.Με την ελπίδα ότι το τελικό νομοσχέδιο θα διαμορφωθεί έτσι ώστε να ανταποκριθεί πραγματικά στις προσδοκίες των επιχειρήσεων, ο ΣΕΒΕ τονίζει την ανάγκη για διατήρησή του τουλάχιστον για μια πενταετία, ώστε να αποκατασταθεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και φορολογούμενου και να διαμορφωθεί ένα σταθερό περιβάλλον τόσο για τις παραγωγικές και εξαγωγικές επιχειρήσεις όσο και για τους υφιστάμενους και δυνητικούς επενδυτές, Έλληνες και ξένους.

Ο Πρόεδρος του ΣΕΒΕ επικεντρώθηκε στα παρακάτω βασικά ζητήματα και ζήτησε από το Υπουργείο Οικονομικών να συμπεριλάβει τις προτάσεις του ΣΕΒΕ στο τελικό σχέδιο του νομοσχεδίου.

 

 

Δυστυχώς και από το παρόν νομοσχέδιο απουσιάζει η υιοθέτηση ενός Ενιαίου Φορολογικού Συντελεστή. Η ύφεση της ελληνικής οικονομίας και η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σήμερα το επιχειρηματικό περιβάλλον θα πρέπει να δράσουν ως καταλύτης για τη ριζική ανατροπή του υφιστάμενου φορολογικού συστήματος, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός πιο απλού και πιο δίκαιου πλαισίου φορολογίας. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΣΕΒΕ προτείνει την άμεση εισαγωγή Ενιαίου Φορολογικού Συντελεστή 19%, ο οποίος σταδιακά μέχρι το 2017 θα μειωθεί στο 15%, υπό την προϋπόθεση της παράλληλης αύξησης των φορολογικών εσόδων σε απόλυτα νούμερα. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουμε ότι θα δοθεί το μήνυμα σε όλους τους φορολογούμενους, φυσικά και νομικά πρόσωπα, να είναι συνεπείς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις και θα αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή, υπέρ της υγιούς και συνεπούς επιχειρηματικότητας και των ξένων επενδύσεων.  

2.1 Ως προς τις επιχειρηματικές δαπάνες, είναι καταρχήν θετικό ότι για πρώτη φορά αναφέρονται οι δαπάνες εκείνες που δεν εκπίπτουν (άρθρο 23 του νομοσχεδίου), καταργώντας το υφιστάμενο καθεστώς με το οποίο συνηθιζόταν να περιλαμβάνονται σε αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών.

Ενδεικτικό όμως της προχειρότητας με την οποία συντάχθηκε το νομοσχέδιο είναι ότι στις μη εκπιπτόμενες δαπάνες του άρθρου 23 αναφέρονται οι τόκοι από δάνεια που λαμβάνονται από την επιχείρηση κατά το μέτρο που υπερβαίνουν τους τόκους που θα προέκυπταν εάν το επιτόκιο ήταν ίσο με το επιτόκιο που ισχύει για τα έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου τρίμηνης διάρκειας κατά τον χρόνο σύναψης του δανείου.  Η διάταξη αυτή είναι πρωτόγνωρη και εκτός πραγματικότητας, διαχρονικά αλλά και ιδιαίτερα αυτή την περίοδο της κρίσης και της ανύπαρκτης ρευστότητας για τις επιχειρήσεις. Οι τόκοι που πληρώνει μια επιχείρηση για την εξυπηρέτηση των δανείων της αποτελούν και σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική σαφώς δαπάνη, η οποία θα πρέπει να εκπίπτει στο σύνολό της από τη φορολογητέα ύλη των επιχειρήσεων. Αίτημα του ΣΕΒΕ είναι η ρητή συμπερίληψη στο νέο φορολογικό ότι οι τόκοι συνιστούν εκπιπτόμενη δαπάνη, σε αντίθετη περίπτωση θα υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις στις επιχειρήσεις, οι οποίες αναμφίβολα θα επιβαρυνθούν με πρόσθετα ποσά εξαιτίας των φορολογικών διαφορών που θα προκύψουν με την ισχύ αυτής της διάταξης και θα είναι οδυνηρές για τη ρευστότητα και τις επενδύσεις.

Ως προς τις εκπιπτόμενες δαπάνες, προβλέπεται επίσης ότι δεν εκπίπτουν οι δαπάνες για την  οργάνωση και διεξαγωγή ενημερωτικών ημερίδων και συναντήσεων που αφορούν  στη σίτιση και διαμονή πελατών ή εργαζομένων της κατά το μέτρο που υπερβαίνουν το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ ανά συμμετέχοντα και η συνολική ετήσια δαπάνη υπερβαίνει το μισό τοις εκατό (0,5%) επί του ετήσιου ακαθαρίστου εισοδήματος της επιχείρησης. Η δαπάνη αυτή ενδιαφέρει ιδίως τις εξαγωγικές επιχειρήσεις που προσκαλούν πελάτες και υπαλλήλους αυτών για συναντήσεις, εκπαίδευση, κ.λ.π. και καλούνται να φορολογηθούν για τη δαπάνη αυτή που εντάσσεται στην άσκηση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας.

Παρά το θετικό ότι οι επιχειρήσεις δεν  είχαν  το  δικαίωμα  έκπτωσης  δαπανών  για  έξοδα  φιλοξενίας  που  πραγματοποιούσαν  σε  πελάτες  τους  εφόσον  αυτά  (ξενοδοχεία,  φαγητά,  κ.λ.π.)  πραγματοποιούνταν  εκτός  των  ορίων  του  νομού τους και στο νομοσχέδιο δεν  υπάρχει  αυτή  η  διάταξη, θα πρέπει το ποσό των  300 ?  ανά  συμμετέχοντα  να  αυξηθεί, καθώς δεν καλύπτει σε καμία περίπτωση τις ανάγκες των εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Άλλα θέματα στα οποία αναφέρεται ο ΣΕΒΕ ως αιτήματα είναι:

3. Eπισφαλείς απαιτήσεις – προβλέψεις και ΦΠΑ: παρά τη θετικής κατεύθυνσηςπροσπάθεια να απλοποιηθεί η μέχρι σήμερα διαδικασία πρόβλεψης επισφαλειών και να επιτρέπεται στις επιχειρήσεις να προβαίνουν σε διαγραφή αυτών, εφόσον δεν έχουν ευοδώσει οι κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης των απαιτήσεών τους, θα πρέπει να διευκρινιστεί και να αποσαφηνιστεί πλήρως, το τι εστί «κατάλληλες ενέργειες». Επίσης ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το θέμα του αποδιδόμενου ΦΠΑ των επιχειρήσεων από επισφαλείς πωλήσεις, το οποίο μάλιστα, στις λοιπές Ευρωπαϊκές χώρες, επιστρέφεται όταν αποδεδειγμένα η πιστώτρια εταιρία έχει απολέσει ρευστότητα  από επισφαλή απαίτηση.